عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
1077
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
6 - عجبت لمن يقال : إنّ فيه الشّرّ الّذي يعلم أنهّ فيه كيف يسخط 6281 . 7 - عجبت لمن يوصف بالخير الّذي يعلم أنهّ ليس فيه كيف يرضى 6221 . 8 - ذووا العيوب يحبّون إشاعة معايب النّاس ليتّسع لهم العذر في معايبهم 5198 . 9 - عجبت لمن ينكر عيوب النّاس و نفسه أكثر شيء معابا و لا يبصرها 6267 . 10 - عين المحبّ عميّة عن معايب المحبوب ، و أذنه صمّاء عن قبح مساويه 6314 . 6 - عجب دارم از كسى كه گفته مىشود كه در او بديست و خود عالم به آنست كه در او بدى نيست ، چگونه ( از اين گفتن ) خشمناك مىشود ( يعنى نبايد انسان از تذكر ديگران ناراحت شود و راستى اگر ناراحت مىشود كه به او بگويند : اين عيب را دارد پس در ترك آن بكوشد ) . 7 - عجب دارم از كسى كه به خوبى توصيف مىشود در صورتى كه مىداند در او نيست چگونه خوشنود مىشود . 8 - صاحبان عيب ها شايع كردن عيب هاى مردم را دوست داشته ( و اشاعه مى دهند ) تا بر ايشان عذرى در عيب هاى خود باشد ( در جامعه انگشت نما نشوند بلكه همرنگ داشته باشند ، در ضمن عيب هاى آنها مستهجن و مستنكر به حساب نيايد ) . 9 - عجب دارم از كسى كه عيوب مردم را بد مىداند ، در صورتى كه عيب نفس او از همه بيشتر بوده و آن را نمى بيند . 10 - ديده دوست از عيبهاى دوست نابينا ، و گوشش از زشتى بديهايش ناشنوا